Sampung araw bago ang lahat…

February 20, 2010

Paano ko nga ba ipapaliwanag ang nararamdaman ko sayo? Sa lahat na ata ng nakatabi ko ikaw na ang pinaka matalino at maabilidad. Tinatanong ako ng mga kaibigan ko ano daw ba kasing nagustuhan ko sa isang katulad mong nerd? President ng section 1, EIC ng school publication, Champion ng Declamation, eh halos wala nga daw akong panama sayo. Pero lahat yun, iniwasan kong sagutin, kasi alam ko namang ayaw mo ng issue. Kaya naging tahimik na lang ako.

Isang araw pinag baon ako ni mommy ng pandesal na may palamang keso. Nahihiya akong ilabas yun sa bag nong una, pero dala na din ng gutom, nilabas ko, nahuli kong nakatingin ka sa akin at sa napakalaki kong kagat. Napangiti ka ng pagkatamis tamis at natunaw na lang ang puso ko, ngiti na lang din ako sabay alok ng baon. Natuwa ako dahil pagkatapos kitang alukin ng ilang beses, tinanggap mo din ang isang pirasong pandesal.

Sumunod ang ilang araw at ang dating ayaw kong baonin, palagi ko ng dinadala para sayo. Halos araw araw din akong nagdadala ng pandesal dahil don ko napapakitang mahal kita. <ano ba bat ba ngiting ngiti ako pag naalala ko yun>.  Nagsimula na din akong tanungin ni mommy bakit daw ang dami kong dinadalang pandesal, kinakain ko daw bang lahat yun? Napangiti na lang ako kasi alam ko may pinupuntahan ang mga pandesal na yun.

Hanggang bumulwak ang issue ng dahil lang sa baklang pakeelemerang katabi natin. Alam kong hindi mo yun nagustuhan, pero mabilis na kumalat ang balita, nasira ang lahat ng meron tayo. Mas gusto ko talagang gawing sekreto ang tayo pero huli na ang lahat. Sinimulan mo kung iwasan, sinimulan mo kong irap irapan, at hindi mo na tinanggap ang pandesal na araw araw kong dinadala.

Lumipas ang maraming linggo at hindi na tayo talaga nagkausap pa. Dumating ang post valentine celebration sa ating paaralan. Tanghali na kong gumising, walang pera kaya walang handa.  Binigyan na lang ako ng 300 ni mommy, kaya naman umalis na ko alas tres pa lang para bilhan ka ng red rose. Alas sais na ko nakarating sa event. Hinanap kita agad at iniiwasan mo pa din ako.

Matapos ang lahat  ng ngyari, hindi ko na ginawa ang pangako kong first dance dahil alam kong ayaw mo na non. The next thing I know, ang mga kamay ko’y nasa mga bewang mo na  at sinusudan ang malamlam na saliw ng musika. “Bakit?!!  <silence> Wag mo kong taluhin!!” Bigla mo kong sinigawan, bigla kang lumuha, bigla kang umiyak, bigla ka na lang tumakbo papuntang CR, umiiyak, humahagulgul. Sobrang nasaktan ako ng araw na yun kaya hindi kita pwedeng kalimutan dahil ikaw ang unang bumasted sa akin, at sa pambihirang pagkakataon ang lahat ng mga kaganapang ito ngyari sa aking KAARAWAN. hahaha. Basted!!!

Bakit? Bakit ayaw mo na ba ng pandesal ko? Ayaw mo na ba ng keso? Ayaw mo na ba ko? hahaha. ang adik ko at nainlove ako sayo Atty. 🙂 hahaha.  Peace!

Save me by Josh Verdes.mp3

get more free mp3 & video codes at www.musik-live.net

Ang Love-oh mo!!!

February 4, 2010

Ang pag – ibig ay parang investment.weh?
You give even if malaki ang possible risk.totoo di ba?
You offer it because you know may pinupuntahan ito.meron nga ba?
You keep it dahil it becomes apart of you.yes, apart of your shit!!!
You show it because it also makes you happy.and sad

Ang love daw walang measure, pero kayang icompare.kahit dati naman di ba?
Ang love daw walang expiration date, pero may sawa effect.o umay effect.
Ang love daw walang pinipiling tao, lugar, o pagkakataon.di ba? it makes you blind
Ang love daw pwedeng mababaw, pwedeng malalim o tama lang.leveling baga

Sa rule ng pag-ibig dapat kung paano ka daw tumanggap ano ka siniswerte?
Marunong ka din daw dapat magbigay. Kung paano niya ibinigay lahat lahat at
ipinaramdam sayo lahat ng pagmamahal matutu kang ibalik ito.
At kung hindi mo kayang tapatan lahat ng iyon, dalawa lang
yan. it’s either igive up mo na lang or matutu ka talagang bumawi.kung ako papipiliin aukong mag give up, kaya bawi na lang. hehehe

Sobrang sarap magmahal at sobrang sakit din masaktan. sweet misery ika nga
Sobrang nakakatuwa din kung paano nito paikutin ang mundo specially ang balunbalunan, intestines, at fatty acids mo sa katawan.
at kung paano nito kalukutin at kilitin ang iyong nararamdaman. pati nerve ending ng pinakaiingat ingatan mo.
Sobrang sarap din kung paano nito, paduguin ang iyong nguso,puso yan. hahaha
pigain ang naglulupasay mong eyeballs, at parusahan ang
nagdadamdam mong hypothalamus.at kahit ang pinakadulo ng pilikmata mo masasaktan.

Sa iba ang pag-ibig ay parang game, kailangan sila ang bida at ikaw ang slave
palaging nanalo, sila palage ang nakakataas. Sa iba, ito ay kalokohan talaga
laro lamang talaga na kapag nagsawa. Ang matalo, magbabalasa ng milyon milyong
ng pira piraso mong anemic na puso.

Pero sa huli, lahat yun, ay isa lamang business.monkey business pa nga eh.
Katulad ng lahat ng business,may Return of Investment.wag kng mag asam kung mababa ang ininvest mo, hindi yan magtatagal
Pwedeng i withdraw na lang, pwedeng patulugin na lang
pwede ring iinvest ulit, pwedeng palaguin pang mabuti
at pwede ring mag file ng bankruptcy.

Ikaw, ano ang pag ibig sayo?

Happy Hearts day to everyone.. =)♥♥♥

I know you are reading this post at huli ka dahil one wrong move.
Mahuhuli agad kita. hehehe. Handa mo na ang budget mo dahil
lintik lang walang latay sa birthday ko. wahahaha.


Deep – Binocular.mp3

get more free mp3 & video codes at www.musik-live.net

a sudden burst of love from ate joy – kami na. =) (Guest Blogger)

July 24, 2009

 ito po ay sa panunulat ni ate joy, kaya po marapat lamang po na matanggap nya ang lahat ng papuri at pagtanggap. hehehe. hindi pa kami ni ate, sobrang bait ni ate, at di ako karapat dapat sa kanya. hehehe. apir! enjoy reading…

 

Love….

 

Apat na letra. Simpleng salita pero napakakumplikado.

 

…milyon-milyong eksplanasyon

 

 

….milyon-milyong reaksyon …..milyon-milyong emosyon

 

 

 

 

 
 

 

Love daw yung kapag willing kang ibahagi ang lahat sa isang tao, kahit na yung mga “pain na nararamdaman mo. Sabi nga nila kapag nagmamahal ka  you don’t need to be perfect but you need to be yourself.

 

May mga symptoms naman daw yun. Yung iba daw hindi alam na yun na pala yun.

 

You feel so happy with her/him, di ka makatulog kasi lagi mo iniisip, nagiging kamukha na nya lahat ng mga tao sa paligid mo, di ka makakain, tapos di ka mapakali kapag di mo sya ka-text or narinig man lng boses nya. You feel really crazy in love when all that matters is this special person, and you thought less of yourself.  

Kahit anong gawin mo para makalimutan siya, hindi mo pa rin siya makalimutan. Kahit saan ka man magpunta siya pa rin ang iisipin mo. Kahit ayaw mong pakinggan ang kantang naririnig mo, hindi mo mapatay ang tugtog kasi alam mong yan ang kantang paborito niya, lagi niyang pinakikinggan at minsan ay kinakanta rin niya. Hinde ka makakain, tpos ayaw mong mawalay sa kanya…at lagi kang nagpapapansin sa knya… Nagiging corny ka!

 

Tama ba mga sinabi ko?

Well, that could be common… but usually it fades fast too. Lalo na kapag nadiskubre mo yung ‘Other Side” nung tao.  Maybe insecurities, bad habits, vices, family background, being irresponsible, physical handicaps or viewed imperfections, past delinquencies, irritable practices, non supportive to your goals or even opposing views in life. Sometimes it can be cute to say that all that matters is what you feel for this special person. But there is more to say about knowing if you really love the person. And knowing definitely should have both sides too. Love is not blind, though it does not tolerate prejudice. You can know yourself first… your likes and dislikes, what matters and what don’t matter to you, things or traits that is tolerable or non-acceptable to you. You look back at the person and reasonably weight these things carefully. Does he has this, does she do that, doesn’t he like this, why does she have to do that… etc. Now, this is the tricky part. If you can define both sides of the person and still say and feel you love him/her in spite of… that they say, is love.

 

 

Sa pagmamahal hindi daw kailangan ng criteria. Hindi naman yan contest eh. Kasi sa oras na mainlove ka, you take the risk of accepting the person.You dont need to find answers kung bakit mo sya mahal kasi lahat nagbabago but if u accept that person magbago man siya in the middle of the relationship ndi ka masasaktan kc tanggap mo sya ng buo…Mahirap gawin pero masarap subukan dahil wala ng sasaya pa if u let that person feel na mahal na mahal mo sya without asking for anything in return…

 

 

 

 

 
 

 

Pero kapag sinisira na ang buhay mo pati mga pangarap mo…HINDI LOVE YAN! KATANGAHAN!

 

 

Kung ako tatanungin mo…Love is not a gamble na kailangan minsan may panalo at talo…

 

“Love is something that you giveaway and comes back to you.”

 

 

 

 

 

untitled

Machong Butiki,

Nang mabasa ko ang paanyaya mo di agad ako naniwala. Bigla ko nalunok ang hopiang kinakain ko. Di ko alam kung seryoso ka ba talaga sa sinabi mo. Ang invitasyon mo na makapagpost dito sa bahay mo ay isang karangalan. Ikinagagagalak ko.

Natats ako…

Ang pagkakataong ibinigay mo sa akin na maibahagi ang mga kalokohan ko dito sa bahay mo ay tunay na nakapagpasaya sa akin. Ang dami ko nang nakakahalubilo at nakakausap dito sa malawak na mundo ng blog, tanging ikaw pa lamang ang naglakas ng loob na aanyayahan ako.Hinahangaan ko ang taglay mong katapangan. Ahahay! Salamat sa pagtitiwala . Sobrang naaappreciate ko. Pakiss nga !

Ngayon hindi ko alam kung papaano kita mapapasaya. Pwede bang sayawan na lang kita?

 

 

 

91

Hindi ka naman lugi jan…Haha! *wink*

Pasensya ka na kay Ate Joyo mo. Isang empraning!Pewo sana napangiti kita kahit papaano. Nag-aalala kasi ako sayo. Bothered ako sa picture mo sa sidebar. Ngiti ka naman oh.

Sya cge, ako’y magpapaalam na. Hanggang dito na lang muna. Pack-up na raw sabi ni direk. May mall tour pa kasi ako bukas *wink* Ingat lagi. Always Pray. Ate Joyo loves you. God loves you. Enjoy life & be happy!

Godspeed,

Ate Joyo